Μονή Αγίας Μαρίνας Άργους

Η Μονή Αγίας Μαρίνας Άργους είναι ένα σχετικά μικρό συγκρότημα που ανήκει στο Δήμο Άργους – Μυκηνών, βρίσκεται στη νότια πλευρά του κάστρου του Άργους και κρέμεται στην άκρη του βουνού της Λάρισας.

Πρώτη αναφορά για την ύπαρξη της εκκλησίας γίνεται το 1729 από τον Γάλλο κληρικό Michel Fourmont, η οποία όμως καταστράφηκε ολοσχερώς επί Τουρκοκρατίας.

Το 1965, οι δύο μοναχές αδελφές Σαμιώτη αποσπάστηκαν από γειτονική μονή και εγκαταστάθηκαν στη Μονή Αγίας Μαρίνας Άργους, όπου έχτισαν τα πρώτα μικρά οικήματα.

Στο ανατολικό τμήμα της αυλής, το 1970 κτίσθηκε ένας μικρός ναός, αφιερωμένος στην Παναγία τη Γιάτρισσα, στην Αγία Ειρήνη Χρυσοβαλάντου και στην Αγία Μαρία την Αιγυπτία.

Η Μονή Αγίας Μαρίνας Άργους έγινε γυναικεία μονή με επίσημο διάταγμα το 1972.

Σε ένα τοπίο κυριολεκτικά μέσα στη φύση, ανάμεσα στα λουλούδια και τα κυπαρίσσια, τη ρίγανη, το θυμάρι και τον ύσσωπο, ο επισκέπτης μπορεί να δει από τον εξώστη την πόλη του Άργους και τον Αργολικό κάμπο.

Στο εσωτερικό της Μονής Αγίας Μαρίνας Άργους υπάρχουν εικόνες λαϊκής τεχνοτροπίας που είναι έργα του 1830 – 1870, ενώ ο ναός είναι μια μικρή κεραμοσκέπαστη βασιλική, με εσωτερικό θόλο. Το τέμπλο της είναι απλό και ξύλινο.

Η εικόνα της Αγίας Μαρίνας που κρατάει το διάβολο από τα κέρατα θεωρείται θαυματουργή, κυρίως για τα μικρά παιδιά που είναι άρρωστα. Σύμφωνα με την χριστιανική παράδοση, η Αγία Μαρίνα είχε χτυπήσει το διάβολο με ένα σφυρί όταν ήταν 15 ετών.

Η Αγία Μαρίνα ήταν η προστάτιδα των παπουτσήδων της περιοχής.

Την παραμονή της γιορτής στις 17 Ιουλίου, οι παπουτσήδες του Άργους, με νταούλια και πίπιζες ανέβαιναν στην Αγία Μαρίνα και μετά τον εσπερινό, διοργάνωναν γλέντιμε βραστή γίδα (τις περίφημες γκιόσες) και κρασί.

 Σήμερα στη Μονή Αγίας Μαρίνας Άργους διαμένουν τρεις μοναχές με μια ηγουμένη.