Θολωτοί τάφοι Μυκηνών

Οι θολωτοί τάφοι Μυκηνών βρίσκονται στον αρχαιολογικό χώρο Μυκηνών, στο σύγχρονο χωριό των Μυκηνών στην Αργολίδα, και θεωρούνται από τα πιο λαμπρά αριστουργήματα της μυκηναϊκής αρχιτεκτονικής.

Οι εννέα στο σύνολό τους θολωτοί τάφοι Μυκηνών έχουν διαφορετικές χρονολογίες κατασκευής, αλλά κοινά δομικά χαρακτηριστικά. Συγκαταλέγονται στην εποχή του Χαλκού, κι είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι με τους ηγεμόνες των βασιλικών ανακτόρων του μυκηναϊκού πολιτισμού.

Ουσιαστικά, οι θολωτοί τάφοι Μυκηνών ήταν οικογενειακές ταφές με λίθινες επιτύμβιες στήλες και πλούσιες σε κτερίσματα. Πιο συγκεκριμένα, ο ταφικός περίβολος Α’ (υστεροελλαδική εποχή), η χρήση του ταφικού περίβολου Β’ (μεσοελλαδική εποχή) ήταν απλώς παράλληλη του Α’, αποτέλεσε το νεκροταφείο των βασιλέων, που βρίσκονταν εκτός των τειχών της Ακρόπολης των Μυκηνών και δυτικά απ’ αυτή.

Οι επιτύμβιες λίθινες στήλες ως σήμανση των θολωτών τάφων Μυκηνών με ή χωρίς διακόσμηση κατά τα μινωικά πρότυπα, ανακαλύφθηκαν το 1876 από Σλήμαν.

Από αυτούς, οι πιο γνωστοί στον επισκέπτη, είναι τρεις. Ο θολωτός τάφος Λεόντων, του 14ου αιώνα π.Χ, κοντά στην περίφημη Πύλη των Λεόντων, του οποίου η θόλος αν και δεν σώζεται, λέγεται ότι έφτανε τα 15 περίπου μέτρα. Ο θολωτός τάφος Αιγίσθου, του 1.500 π.Χ., δυτικά της Πύλης των Λεόντων, του οποίου η μορφή, το μέγεθος και η κατασκευή του, τον κατατάσσουν ως τον αρχαιότερο των Μυκηνών. Τέλος, ο ξακουστός θολωτός τάφος Κλυταιμνήστρας, ο νεότερος των Μυκηνών (τέλη 14 αιώνα π.Χ.), που βεβηλώθηκε κατά την Τουρκοκρατία κι εντοπίστηκε αργότερα από κατοίκους της περιοχής. Στο δρόμο που οδηγεί στον τάφο αυτό, σήμερα είναι ορατά τα λίθινα ειδώλια που ανοικοδομήθηκαν κατά τους ελληνιστικούς χρόνους για τη κατασκευή θεάτρου.

Most Popular