Φρούριο Σούδας

Το ενετικό φρούριο της Σούδας βρίσκεται πάνω στο ομώνυμο νησί απέναντι από το φρούριο Ιτζεδίν, ανατολικά των Χανίων. Υπήρξε ένα από τα πιο ανθεκτικά στις επιθέσεις των Τούρκων κάστρα, σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια.

Το φρούριο της Σούδας  άρχισε να κτίζεται το 1573 από τους Ενετούς. Είχε συνολική έκταση 85 στρέμματα, ενώ ο περίβολος του φρουρίου κύκλωνε όλο το νησί και ενισχυόταν με τέσσερις προμαχώνες.

Μέσα στο χώρο του φρουρίου της Σούδας από το 1585 υπάρχει μέχρι και σήμερα διατηρημένος κεντρικός ναός, στον οποίο λειτουργούσαν ιερείς του τάγματος του Αγίου Αυγουστίνου, επειδή στο νησί προϋπήρχε μονή Αυγουστινιανών μοναχών.

Οι Τούρκοι δεν κατάφεραν να το κατακτήσουν το 1669 και έτσι παρέμεινε στα χέρια των Βενετών για μισό αιώνα μετά την κατάληψη της Κρήτης. Εκείνη την περίοδο το φρούριο της Σούδας έγινε ανεπίσημη πρωτεύουσα του Βασιλείου της Κρήτης και οι Ενετοί το είχαν ονομάσει «Οφθαλμό του Βασιλείου». Παραδόθηκε τελικά μετά από σκληρή πολιορκία το 1715.

Στην περίοδο της τουρκοκρατίας το φρούριο της Σούδας έγινε πολεμικός ναύσταθμος, μόνιμο αγκυροβόλιο και σταθμός ανεφοδιασμού του μουσουλμανικού στόλου, ενώ παρέμεινε στα χέρια των Τούρκων ως το 1898.