Κρητικός Αίγαγρος (Κρι-Κρι)

Ο Κρητικός Αίγαγρος με την επιστημονική ονομασία Capra aegagrus creticus, (γνωστός και ως Κρι-Κρι, αγρίμι ή κρητικό αγριοκάτσικο) είναι ένα ενδημικό υποείδος αγριοκάτσικου και η μοναδική μορφή αιγάγρου στην Ευρώπη.

Ο πρόγονος του Κρητικού Αίγαγρου σύμφωνα με τους επιστήμονες εισήχθη στην Κρήτη σε άγρια μορφή από την Ασία. Στη συνέχεια ήρθε σε επαφή με τα ήμερα κατσίκια του νησιού και από την αναπαραγωγή των δύο ειδών γεννήθηκε το Κρι – Κρι.

Μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα το είδος εξαπλωνόταν και στις τρεις μεγάλες οροσειρές της Κρήτης (Λευκά Όρη, Ίδη και Δίκτη), αλλά ο πληθυσμός του πια περιορίζεται σε περίπου 700 άτομα που ζουν στον Εθνικό Δρυμό της Σαμαριάς, στα Λευκά Όρη, σε μια έκταση 150.000 στρεμμάτων.

Τα αγριοκάτσικα σχεδόν εξαφανίστηκαν από τα όλα βουνά της Κρήτης στην διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, καθώς οι αντάρτες δεν είχαν άλλη τροφή στα βουνά της Κρήτης πέρα από το κυνήγι.

Η καταμέτρηση του 1960 έδειξε ότι είχαν απομείνει μόλις 200 Κρητικοί Αίγαγροι στα Λευκά Όρη και γι’ αυτό το είδος κηρύχτηκε προστατευόμενο.

Ακόμη και σήμερα ο Κρητικός Αίγαγρος απειλείται κυρίως από τους λαθροθήρες, τις περιορισμένες εκτάσεις βόσκησης και τις ασθένειες. Ένας ακόμα κίνδυνος που απειλεί τη διατήρηση του είδους είναι η αναπαραγωγή του με ήμερα κατσίκια, που βόσκουν ελεύθερα στα βουνά.

Για την διατήρηση του Κρητικού Αίγαγρου έχουν μεταφερθεί στην προστατευόμενη νησίδα Θοδωρού στα Χανιά κάποια ζεύγη ζώων, αλλά και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας και στο εξωτερικό (π.χ. Ισραήλ) και ζουν είτε ελεύθερα (π.χ. στην Πάρνηθα) είτε υπό περιορισμό.

Ο Κρητικός Αίγαγρος τρέφεται με βλαστούς και φύλλα θάμνων και χαμηλών δέντρων, καθώς και με αγρωστώδη και πλατύφυλλες πόες. Προτιμάει βραχώδεις περιοχές με μεγάλη κλίση, αφού μπορεί να πηδήξει πάνω από 8 μέτρα. Το καλοκαίρι ανεβαίνει σε μεγαλύτερα υψόμετρα, ενώ το χειμώνα κατεβαίνει χαμηλότερα.

Σε πολλές τοιχογραφίες απεικονίζεται ο Κρητικός Αίγαγρος γεγονός που υποδηλώνει ότι τα Κρι – Κρι λατρεύονταν κατά την αρχαιότητα.