Σαλιγκάρια

Στην Κρήτη τα σαλιγκάρια θεωρούνται σπουδαίος μεζές. Οι πιο γνωστές συνταγές είναι τα τηγανιτά, που ντόπιοι αποκαλούν «χοχλιούς μπουμπουριστούς» ή στιφάδο.

Στην Κρήτη δύο είναι τα βασικά είδη σαλιγκαριών που συλλέγονται για να καταλήξουν στο πιάτο μας. Τα μικρά άσπρα σαλιγκάρια, μαζεύονται κατά την περίοδο της νάρκης τους το καλοκαίρι, όταν μια μεμβράνη σαν χαρτί σφραγίζει το άνοιγμά τους.

Τα παχιά σαλιγκάρια, που είναι καφετιά και μεγάλα, μαζεύονται από τον Φεβρουάριο μέχρι τον Ιούνιο, όταν είναι από τη φύση τους παχουλά. Το ίδιο είδος το μαζεύουν και μετά την καλοκαιρινή τους νάρκη, όταν είναι πολύ λεπτά αφού έχουν μείνει για καιρό χωρίς τροφή. Τους δίνουν πρώτα πλιγούρι ή πίτουρο να φάνε για περίπου 10 μέρες και τη συνέχεια τα μαγειρεύουν.

Τα σαλιγκάρια συνοδεύουν αμέτρητα φαγητά κατσαρόλας, ως προσθήκη σε μαγειρευτά με λαχανικά με βάση την ντομάτα και το κρεμμύδι, σε αγκινάρες και σε κουκιά, με χόρτα, κολοκύθια, ακόμα και τραχανά ή ξινόχοντρο όπως λέγεται στην Κρήτη.

Οι Κρητικοί τυλίγουν ντολμάδες γεμιστούς με σαλιγκάρια, επίσης μαγειρεύουν και μουσακά με σαλιγκάρια. Τα φτιάχνουν στιφάδο, με ολόκληρα κρεμμυδάκια και λίγο γλυκόξινη σάλτσα ντομάτας και στο τηγάνι με σκόρδο και δεντρολίβανο, τα λεγόμενα μπουμπουριστά, μάλλον από τον ήχο που κάνουν τα ζωντανά σαλιγκάρια όταν μπαίνουν στο καυτό λάδι για να τηγανιστούν.

Τα σαλιγκάρια έχουν μεγάλη γαστρονομική αλλά και η θρεπτική αξία, αφού συγκεντρώνουν υψηλή περιεκτικότητα σε ανόργανα θρεπτικά στοιχεία, απαραίτητα αμινοξέα και  ευεργετικά λιπαρά οξέα, καθώς έχουν και χαμηλή περιεκτικότητα σε θερμίδες. Οι τελευταίες έρευνες αναδεικνύουν το κρέας των σαλιγκαριών ως έναν από τους θετικούς διατροφικούς παράγοντες της μεσογειακής δίαιτας.

Most Popular