Θολωτοί τάφοι Χαλκιά

Οι θολωτοί τάφοι Χαλκία είναι τρεις μικροί τάφοι της Μυκηναϊκής περιόδου (1680-1060 π.Χ.) που βρέθηκαν σε ύψωμα κοντά στο χωριό Χαλκιάς. Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 εντοπίστηκε από βοσκό ο ένας από τους τρεις τάφους, στη θέση «Αηλιάς», με διάμετρο θόλου περίπου τα 4 μέτρα. Οι ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν από την αρχαιολογική υπηρεσία αποκάλυψαν ακόμα έναν, κοντά στον πρώτο, όπως και έναν  τρίτο θολωτό τάφο στο γειτονικό λοφίσκο, στη θέση Κροϊκάνου. Οι τρεις αυτοί τάφοι είχαν περίπου το ίδιο μέγεθος.

Οι θολωτοί τάφοι στο Χαλκιά υποδηλώνουν την ύπαρξη Μυκηναϊκού συνοικισμού στην περιοχή. Σε κοντινή απόσταση, άλλωστε, έχουν αποκαλυφθεί και οι θολωτοί τάφοι στο Ψάρι , με την γύρω περιοχή να δίνει ίχνη κατοίκησης από την εποχή του Χαλκού. Οι θολωτοί τάφοι Χαλκιά, είχαν συληθεί ήδη από την αρχαιότητα, ωστόσο στο εσωτερικό τους βρέθηκαν καλής ποιότητας πήλινα αγγεία, λίθινες αιχμές βελών, ειδώλια, σφραγίδες, χάνδρες από ημιπολύτιμους λίθους κ.α. Τα σημαντικότερα από αυτά τα ευρήματα εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Μεσσηνίας στην Καλαμάτα.