Κρήνη Μπέμπο

Η Κρήνη Μπέμπο (Bebo) βρίσκεται δίπλα από το τουρκικό σεμπίλι και στη βόρεια πλευρά της πλατείας Κορνάρου (και πρώην Βαλιδέ Τζαμί), στην καρδιά της πόλης του Ηρακλείου, αποτελώντας τη «φυσική κατάληξη» της βόλτας των επισκεπτών στην περιοχή.

Εκτός από τη δημοφιλή στους τουρίστες κρήνη Μοροζίνι στην πλατεία Λιονταριών, η πρωτεύουσα του νησιού έχει να επιδείξει πολλές ακόμη παλιές βρύσες, όλες τους μνημεία εξαιρετικής αρχιτεκτονικής.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα του παλιού Χάνδακα (ονομασία για την πόλη του Ηρακλείου) συνιστούν η Κρήνη Μπέμπο, η κρήνη Σαγκρέντο, η βενετσιάνικη Priuli, η τουρκική βρύση του Ιδομενέα (κοντά στο Ιστορικό Μουσείο Κρήτης[U3] ), και του Μερτζά η βρύση, που σώζεται εντοιχισμένη στον τοίχο της Ιταλικής Αρχαιολογικής Σχολής.

Η κρήνη φέρει το όνομα του Τζιανματέο Μπέμπο, ο οποίος και την κατασκεύασε μεταξύ των ετών του 1552-1554, μεταφέροντας για πρώτη φορά στο νησί πηγαίο νερό (από μια πηγή στην Καινούρια Πόρτα ή από τις πηγές του Κατσαμπά).

Η Κρήνη Μπέμπο, αποτελείται από έναν κρουνό και μία μικρή ορθογώνια δεξαμενή για τη συλλογή του νερού, καθώς επάνω της υπάρχει το οικόσημο του δημιουργού της, αλλά κι αρκετά γοτθικά και αναγεννησιακά διακοσμητικά στοιχεία.

Στη μέση πάνω από τη λεκάνη της κρήνης, η οποία και πιθανολογείται ότι αρχικά ήταν ρωμαϊκή σαρκοφάγος, τοποθετήθηκε μεταγενέστερα ένα ακέφαλο άγαλμα Ρωμαίου αξιωματικού, που μεταφέρθηκε εκεί από την περιοχή της Ιεράπετρας. Το άγαλμα αυτό, κατά τα τελευταία χρόνια της Τουρκοκρατίας, το έβαφαν μαύρο οι Άραβες που ζούσαν στο Ηράκλειο και το λάτρευαν σα θεό τους, οργανώνοντας μεγάλες γιορτές.

Επιπλέον, στο πίσω μέρος της ενετικής αυτής κρήνης, μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του ’60 στεγάζονταν ο βενετσιάνικος του San Salvatore, ενώ σήμερα έχει αντικατασταθεί από μια γλυπτική σύνθεση που απεικονίζει τον Ερωτόκριτο και την Αρετούσα. Το 1938 επίσης, αφαιρέθηκε και η δεξαμενή της κρήνης, προκειμένου να γίνει η ανάπλαση της πλατείας.

Τέλος, στην τουρκοκρατούμενη Κρήτη, τα σεμπίλια χρησίμευαν σαν βρύσες – περίπτερα στην άκρη κεντρικών δρόμων, προσφέροντας αφιλοκερδώς νερό στους περαστικούς. Σήμερα το τουρκικό σεμπίλι, που εντοπίζεται δίπλα ακριβώς από την ενετική Κρήνη Μπέμπο, είναι και το μοναδικό που διασώζεται από εκείνη την εποχή, ενώ λειτουργεί ως κοινοτικό καφενείο, στο οποίο συνήθως συχνάζουν οι ντόπιοι.

Most Popular