Ντία

Η Ντία ή Δία είναι ένα ακατοίκητο νησάκι που βρίσκεται βόρεια της Κρήτης κι απέχει περίπου 12 ναυτικά μίλια βορειοανατολικά από το Ηράκλειο.

Αποτελώντας «εικονικό δορυφόρο» για το νησί, αγαπημένο προορισμό για ημερήσιες κρουαζιέρες κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, αλλά και αραξοβόλι των «σκαφάτων» ντόπιων που θέλουν ν’ απολαύσουν την πεντακάθαρη θάλασσα και τον γοητευτικό βυθό της, η Ντία, συνιστά από μόνη της μια ξεχωριστή εμπειρία.

Η μυθολογία θέλει τη Ντία να ήταν δημιούργημα του θεού Δία, ο οποίος θυμωμένος με τους Κρητικούς που σκότωναν τα Κρι-Κρι, τα παιδιά της Αμάλθειας, της γυναίκας που τον ανέθρεψε όταν εκείνος κρύβονταν από τον πατέρα του, Κρόνο, στο σπήλαιο Δικταίον Άντρον, αποφάσισε να τους σκοτώσει. Έριξε τότε έναν τεράστιο κεραυνό στο πέλαγος και διαμέσου του αναδύθηκε ένα τέρας.

Τελικά, οι υπόλοιποι θεοί τον συναίνεσαν να μην κάνει κακό στους Κουρήτες Κρητικούς, καθώς εκείνοι τον είχαν επίσης προστατεύσει με τις πράξεις τους όταν φυλάσσονταν από τον Κρόνο. Έτσι, ο Δίας πήρε δύο κομμάτια παξιμάδι και τα πέταξε ανοικτά του Κρητικού πελάγους, οπότε όταν πήγε το τέρας να τα φάει το πέτρωσε μια για πάντα στο σημείο που βρίσκεται σήμερα το νησάκι.

Άλλοι πάλι σχετίζουν τη Ντία με τα νησιά Διονυσάδες, που βρίσκονται βορειοανατολικά της Κρήτης, και με το προσωνύμιο της θεάς Αφροδίτης, ενώ μια τρίτη άποψη λέει ότι εκεί διέφυγε ο μυθικός Θησέας μαζί με την Αριάδνη, αφού είχε σκοτώσει τον Μινώταυρο.

Το νησί – φρουρός της Ντίας υπήρξε σημαντικός αρωγός για τη ναυσιπλοΐα κατά τους μινωικούς και τους μεσαιωνικούς χρόνους, καθότι βοηθούσε τους ναυτικούς που έπλεαν στ’ ανοιχτά του Κρητικού Πελάγους να εντοπίσουν τα φυσικά λιμάνια της Κρήτης, ενώ παράλληλα βοηθούσε στον ελλιμενισμό των σκαφών και προστάτευε από τους βόρειους ανέμους.

Πριν από 5000 χρόνια, ήταν κατάφυτο από δάση, και διέθετα πολλές κρυστάλλινες πηγές νερού. Στην πορεία των χρόνων όμως, τα δάση καταστράφηκαν για τη ναυπήγηση πλοίων, οι πηγές στέρεψαν, ενώ η έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης ( 1450 π.X.) έδωσε τέλος σε κάθε ίχνος ζωής στο νησί. Σήμερα, το νησί αποτελεί ένα πλούσιο βιότοπο με ενδημικά φυτά και ζώα από το Νότιο Αιγαίο (Νatura 200), και ελεγχόμενη κυνηγετική ζώνη. Τέλος, πάνω στους βραχότοπους της Ντίας βρίσκουν καταφύγιο τα κρητικά αγριοκάτσικα (Κρι-Κρι).

Ο Γάλλος ωκεανογράφος Ζακ Κουστώ μεταξύ των ετών 1974-1975 έφτασε στην περιοχή με το ειδικό του βαθυσκάφος αναζητώντας στο βυθό της Ντίας τη χαμένη Ατλαντίδα, που πιστεύεται ότι βρίσκονταν ανάμεσα στην Κρήτη και τη Σαντορίνη. Αντίθετα, ανακάλυψε πολλά αρχαία ναυάγια, (όπως του γαλλικού πλοίου του 17ου αιώνα La Therese), και πανάρχαιους οικισμούς, καθώς και κάτι κυκλώπειους βράχους που είχαν τη μορφή τεχνητού λιμενοβραχίονα, αποκαλύπτοντας το μεγαλύτερο και σημαντικότερο λιμάνι του αρχαίου βασιλείου της Κνωσσού.

Με συνολικό μήκος 5 χιλιομέτρων και πλάτος 3 χιλιομέτρων η Ντία εκτείνεται από τα δυτικά προς τα ανατολικά σε περίπου 12 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ενώ στα βόρεια της, έχει φόντο τη νήσο Παξιμάδι και το Πεταλίδι (ή Γλαρονήσι). Στην νότια μεριά του νησιού από την άλλη, υπάρχουν τέσσερις απάνεμοι κόλποι.

Ο γραφικός όρμος του Αγίου Γεωργίου, που κατά τη μινωική περίοδο κατοικούνταν, κι εκεί υπάρχει το μοναδικό λιμάνι και η οργανωμένη παραλία του νησιού, απ’ όπου μπορεί να επισκεφτεί ο ταξιδιώτης την όμορφη εκκλησία της Αναλήψεως, που προσφέρει απίστευτη πανοραμική θέα και ενίοτε ανάπαυλα στους ορειβάτες του νησιού.

Έπειτα υπάρχει κι ο κολπίσκος της Κάπαρης, της Παναγιάς, της Αγριελιάς, ενώ στ’ ανατολικά συναντάται ο κόλπος της Αγκινάρας. Η τοποθεσία, αν και γεμάτη με βράχους και άγριους θάμνους, περπατάτε εύκολα στο μεγαλύτερο της μέρος.

Most Popular