Ναός Αγιολέου

Βορειοανατολικά της Μεθώνης  σε απόσταση 4 χιλιομέτρων, στην περιοχή «Παλιομεθώνη» διατηρούνται τα επιβλητικά ερείπια του ναού του Αγιολέου. Πρόκειται για το καθολικό της κιστερκιανής μονής της Santa Maria de Berge που καταστράφηκε από τους Έλληνες το 1267. Ανήκε στον τύπο της τρίκλιτης βασιλικής, αρκετά μεγάλων διαστάσεων και ήταν μοναδικό δείγμα αμιγούς γοτθικής αρχιτεκτονικής στο Μεσσηνιακό χώρο.

Στο Ναό του Αγιολέου διατηρούνται στοιχεία που συναντώνται σε πολλούς ναούς στη Δύση κατά το 13ο αιώνα: οι τρεις προέχουσες κόγχες του ιερού, οι ισχυρές αντηρίδες στις τέσσερις πλευρές του μνημείου, η διάταξη δύο αντηρίδων στις γωνίες του, οι δύο διπλές βάσεις κιόνων πάνω σε ψηλά βάθρα σε επαφή εσωτερικά με το δυτικό τοίχο καθώς και η άλλοτε ύπαρξη πυλώνα στην κεντρική πύλη εισόδου στη δυτική πλευρά.

Σε μεταγενέστερη περίοδο, τον 15ο αιώνα, εντός των ερειπίων του ναού του Αγιολέου κτίστηκε ένας μικρότερος σταυρεπίστεγος ναός, τα ερείπια του οποίου σώζονται σε μεγάλο ύψος. Η εγκάρσια καμάρα του στηριζόταν σε τέσσερις ημικίονες μεταξύ των οποίων, στο βόρειο τοίχο, υπήρχε πιθανόν μια είσοδος. Στο βόρειο και το νότιο τοίχο, υπήρχαν δίλοβα παράθυρα με θυρεό τους. Ο περίβολος της εκκλησίας ήταν ενισχυμένος με αντηρίδες.