Μονή Δαδιάς

Η Μονή Δαδιάς βρίσκεται ανάμεσα στα δέντρα του Δάσους της Δαδιάς, είναι ανδρικό μοναστήρι, αφιερωμένο στο Γενέσιο της Θεοτόκου και λειτουργεί συστηματικά εδώ και λίγα μόλις χρόνια, παρόλο που είναι από τις ιστορικότερες μονές της περιοχής. Η πλεονεκτική της θέση, κοντά σε δρόμο και στον ποταμό Έβρο, έπαιξε καθοριστική σημασία για τη Μονή Δαδιάς, καθώς ουσιαστικά βρίσκεται στην προέκταση της Εγνατίας οδού που οδηγεί στο Διδυμότειχο, την Ανδριανούπολη και σε άλλες σημαντικές πόλεις ήδη από την αρχαιότητα.

Στοιχεία για το χρόνο ίδρυσης της Μονής Δαδιάς δεν υπάρχουν, καθώς το μοναστήρι ανατινάχθηκε από τους Τούρκους το 1912 και τότε παρέμειναν όρθιες μόλις οι πέτρινες κολώνες. Παρολαυτά, η Μονή Δαδιάς αναφέρεται σε έγγραφα του 17ου αιώνα, ενώ δύο ευρήματα που ανάγονται στη βυζαντινή περίοδο πιστοποιούν την ύπαρξη εκκλησίας στην περιοχή από τότε: Πρόκειται για ένα μεσοβυζαντινό θωράκιο και μια σπασμένη βάση από μανουάλι. Από την ανατίναξη διασώθηκαν περίπου 15 εικόνες του 19ου αιώνα, μεταξύ των οποίων η θαυματουργή της Παναγίας που βρίσκεται στο Καθολικό και η εικόνα του Αγίου Γεωργίου, που είναι μάλιστα αφιέρωμα Τούρκου λήσταρχου.

Η Μονή Δαδιάς αυτοδιαλύθηκε το 1926 λόγω οικονομικών δυσχερειών, ενώ η προσπάθεια ανασυγκρότησης που επιχειρήθηκε την δεκαετία του 1960 διακόπηκε, όταν το 1974 η Μονή καταλήφθηκε από το ελληνικό κράτος που την μετέτρεψε σε στρατόπεδο! Έμεινε έτσι ως το 1995, ενώ από την επόμενη χρονιά άρχισε η ανασυγκρότηση που οδήγησε στο σύγχρονο μοναστήρι του σήμερα.

Η Μονή Δαδιάς πανηγυρίζει στις 8 Σεπτεμβρίου και υπάγεται στην Μητρόπολη Διδυμοτείχου. Διαθέτει στις εγκαταστάσεις της μαθητικές κατασκηνώσεις που λειτουργούν από το 1962 και συνεχίζουν έως σήμερα.