Ταμπακαριά

Τα Ταμπακαριά, στην ανατολική βραχώδη περιοχή των Χανίων, είναι η συνοικία που από τις αρχές του 19ου αιώνα είχαν εγκατασταθεί οι βυρσοδέψες για την επεξεργασία των δερμάτων. Πρόκειται για μια πολύ ατμοσφαιρική περιοχή, ένα αρχιτεκτονικό μνημείο της βιομηχανικής εποχής.

Η εγκατάσταση των βιοτεχνιών επεξεργασίας δερμάτων πραγματοποιήθηκε μεταξύ 1830 και 1840, την περίοδο δηλαδή της Αιγυπτιοκρατίας στην Κρήτη. Για τα Ταμπακαριά των Χανίων, ο τόπος που επιλέχθηκε ήταν ο πιο κατάλληλος: αρκετά μακριά και ταυτόχρονα κοντά στην πόλη, σε τοποθεσία με άφθονα υπόγεια, υφάλμυρα νερά, δίπλα σε αβαθή θάλασσα που ήταν χρήσιμη για το πρώτο στάδιο επεξεργασίας των δερμάτων. Τη δεκαετία του ’50 υπήρχαν περισσότερα από 80 βυρσοδεψία, ενώ σήμερα μόλις έξι εξακολουθούν να λειτουργούν.

Τα Ταμπακαριά αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της ιστορίας των Χανίων. Τα κτίρια που στεγάζονταν στέκουν ακόμα, κάποια πιο καλοδιατηρημένα ενώ στα παλαιότερα έχουν απομείνει μονάχα τα κελύφη. Προσαρμοσμένα στις φυσικές κλίσεις του τοπίου, τα βυρσοδεψεία των Ταμπακαριών είναι ισόγεια με είσοδο από τον δρόμο και δίπατα ή τρίπατα από τη μεριά της θάλασσας. Χτισμένα με πέτρα και κεραμιδένιες στέγες, είναι τοποθετημένα στη σειρά και διακόπτονται μόνο από πολύ στενά απότομα περάσματα με σκαλοπάτια προς τη θάλασσα, συνθέτοντας ένα μοναδικό αρχιτεκτονικό σύνολο.

Τα Ταμπακαριά εκτείνονται στο παραθαλάσσιο τμήμα της οδού Βιβιλάκη και ανατολικότερα, στην περιοχή της Αγίας Κυριακής.