Φαράγγι της Ρεκκάς

Το Φαράγγι της Ρεκκάς είναι το μεγαλύτερο φαράγγι της Γκιώνας, του ψηλότερου βουνού της Στερεάς Ελλάδας. Στο χαμηλότερο σημείο του βρίσκεται η Βίνιανη, στο Προσήλιο και 13 χιλιόμετρα μετά η Πυραμίδα, η κορυφή της Γκιώνας, στα 2.510 μέτρα υψόμετρο.

Τοπίο απαράμιλλης ομορφιάς και μοναδική εμπειρία πεζοπορίας, το Φαράγγι της Ρεκκάς είναι από τα σπουδαιότερα της χώρας. Απότομες ορθοπλαγιές, πλούσια βλάστηση που περιλαμβάνει πολλά σπάνια είδη, ζώα που διαβιούν στην περιοχή – είναι χαρακτηρισμένο καταφύγιο άγριας ζωής άλλωστε – αλλά και τρεχούμενα νερά συνθέτουν το βουνίσιο τοπίο.

Έλατα ξεπροβάλλουν από τα βράχια δημιουργώντας δάση και αν είστε τυχεροί θα συναντήσετε και αγριόγιδα, για τα οποία το Φαράγγι της Ρεκκάς αποτελεί βιότοπο. Στην αρχή, η διαδρομή γίνεται παράλληλα με το ρέμα, στην πανέμορφη φύση. Περίπου 1,5 ώρα μετά την είσοδο από την Βίνιανη, στην περιοχή «Μύλοι», βρίσκονται ερείπια παλιών νερόμυλων και πηγές με ορμητικό νερό, στον Πλατύλιθο.

Η ανάβαση των 13 χιλιομέτρων στο Φαράγγι της Ρεκκάς μέχρι την κορυφή διαρκεί έως και 10 ώρες. Μετά την μέση της διαδρομής βρίσκεται το καταφύγιο του Πεζοπορικού Ομίλου Αθηνών, στην θέση Λάκα Καβούνη. Χωρητικότητας 20 ατόμων, είναι χτισμένο στα 1850 μέτρα υψόμετρο. Διαθέτει τζάκι και δύο ξυλόσομπες, ενώ απέξω βρίσκεται πηγή με πόσιμο νερό. Η ανάβαση από εδώ ως την Πυραμίδα διαρκεί περίπου 2 ώρες.

Κατά την Τουρκοκρατία, το Φαράγγι της Ρεκκάς ήταν το καταφύγιο των Ελλήνων κλεφταρματολών, ενώ το καλοκαίρι του 1942, στον «Μύλο» του Φαραγγιού της Ρεκκάς δόθηκε η πρώτη μάχη της Αντίστασης, μεταξύ συγκροτημένου σώματος ανταρτών υπό τον Άρη Βελουχιώτη και ιταλικού αποσπάσματος. Η ήττα των Ιταλών ήταν συντριπτική και οδήγησε ως αντίποινα στην καταστροφή της Σεγδίτσας, του σημερινού πάνω χωριού στο Προσήλιο.