Λέρνα

Η Λέρνα είναι προϊστορικός οικισμός στο νομό Αργολίδας, βορειοδυτικά του Αργολικού Κόλπου, περίπου 18 χιλιόμετρα νότια του Άργους και κοντά στον οικισμό Μύλοι.

Φημισμένη στην αρχαιότητα για τα άφθονα νερά της, τα οποία τροφοδοτούν την αργολική πεδιάδα μέχρι και σήμερα, η Λέρνα και κατοικήθηκε από τη Nεολιθική μέχρι και την πρώιμη Μυκηναϊκή περίοδο.

Αναφέρεται άλλοτε ως ποταμός, άλλοτε ως πηγή και άλλοτε ως λίμνη και έδωσε την ονομασία της σε ολόκληρη την περιοχή.

Η Λέρνα αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά αξιοθέατα που υπάρχουν στην Ελλάδα από την εποχή του Χαλκού και έναν από τους αρχαιότερους Ελληνικούς οικισμούς.

Στην περιοχή βρίσκονται τα ερείπια ενός οικισμού της Νεολιθικής Εποχής και  άθικτα οχειρωματικά τείχη που ήρθαν στο φως μετά από ανασκαφές των Αμερικανών τη δεκαετία του 1950.

Από τα άφθονα νερά της, αλλά και παρακείμενων πηγών, σχηματίζονταν κατά την αρχαιότητα πολλά έλη από τα οποία γεννήθηκε ο μύθος της Λερναίας Ύδρας. Σύμφωνα με τη μυθολογία, στη Λέρνα κατοικούσε η Λερναία Ύδρα, ένα τέρας με σώμα φιδιού και εννέα κεφάλια που εξόντωσε ο Ηρακλής στον δεύτερο από τους άθλους του. Ο άθλος συμβολίζει τις προσπάθειες των αρχαίων κατοίκων να αποξηράνουν τα μολυσμένα έλη της περιοχής με πυρκαγιές και επιχωματώσεις.

Η περιοχή της Λέρνας συνδεόταν στενά με τη λατρεία του υγρού στοιχείου, αφού γύρω από την λίμνη της υπήρχε ιερό άλσος, όπου υπήρχαν ιερά και αγάλματα των θεών Δήμητρας, Αφροδίτης, Αθηνάς και Διονύσου και προς τιμή των οποίων τελούνταν τα Λερναία Μυστήρια.

Στην περιοχή της Λέρνας υπάρχει και η Οικία των Κεράμων, ανακτορικό κτίσμα και διοικητήριο. Για να επισκεφτεί κανείς την περιοχή του αρχαιολογικού χώρου, βγαίνει από τους Μύλους και ακολουθεί το δρόμο που οδηγεί στο Κιβέρι. Λίγα μέτρα αργότερα και στρίβοντας αριστερά, ένας μικρός χωματόδρομος ανάμεσα σε προτοκαλεώνες καταλήγει στον αρχαιολογικό χώρο που είναι επισκέψιμος τις πρωινές ώρες.