Καντάδες της Κεφαλονιάς

Οι καντάδες είναι μουσικό είδος που συναντάται σε όλα τα Επτάνησα, οι καντάδες της Κεφαλονιάς όμως, ξεχωρίζουν ανάμεσά τους για τις ιδιαιτερότητές τους. Πρόκειται για λαϊκά τραγούδια με ιδιαίτερη μελωδία και στοίχους επηρεασμένα από την ιταλική παράδοση, ενώ και το όνομα καντάδα προέρχεται από το λατινικό cantare (= τραγουδώ). Τα Επτάνησα και ειδικά η Κεφαλονιά δεν γνώρισαν κατά το μεγαλύτερο μέρος τους οθωμανική κατοχή, αλλά παρέμειναν για αιώνες υπό ενετική κυριαρχία, διατηρώντας έτσι πολλά λατινικά ήθη και έθιμα.

Σύμφωνα με τα ιστορικά στοιχεία οι καντάδες της Κεφαλονιάς πρωτοεμφανίστηκαν στο Ληξούρι.  Κύριο χαρακτηριστικό είναι η τριφωνία (πρίμο-σεκόντο-μπάσο) που όμως τραγουδούνται από πολλά πρόσωπα. Στις καντάδες της Κεφαλονιάς μάλιστα, που λέγονται και αριέττες, συνηθίζεται να ξεκινάει η πρώτη φωνή, ο τενόρος, και στην συνέχεια να πλαισιώνεται από τις υπόλοιπες.

Οι κιθάρες και τα μαντολίνα συνοδεύουν μουσικά τις καντάδες τις Κεφαλονιάς, ενώ αργότερα ιστορικά προστέθηκε το ακορντεόν. Σύμφωνα με την παράδοση, οι καντάδες στην Κεφαλονιά τραγουδούνταν από τους ερωτευμένους νέους, κάτω από το παράθυρο της αγαπημένης τους. Για το λόγο αυτό, τα περισσότερα από τα τραγούδια των καντάδων της Κεφαλονιάς έχουν ρομαντικό περιεχόμενο και ερωτικούς στίχους.

Ο Διονύσης Λαυράγκας, μουσικός της Επτανησιακής Σχολής συνέθεσε μερικές από τις πιο σπουδαίες καντάδες της Κεφαλονιάς: Κεφαλονιτοπούλα, Λαλούν τ΄ αήδονια, Λομπαρδιανοί, ενώ η πιο γνωστή ίσως καντάδα ξεκινά «Απόψε την κιθάρα μου, τη στόλισα κορδέλες και στα καντούνια περπατώ, για τα’ όμορφες κοπέλες».

Most Popular