Ληξουριώτικο Καρναβάλι

Το Ληξουριώτικο Καρναβάλι κρατά τα σκήπτρα της αποκριάτικης διασκέδασης στην Κεφαλονιά, καθώς στο Ληξούρι  διοργανώνεται κάθε χρόνο ένα σπουδαίο Καρναβάλι με πολύ κέφι, σάτιρα και σπουδαία παράδοση.

Φαίνεται πως οι αρχές του Ληξουριώτικου Καρναβαλιού ορίζονται κάπου μαζί με την ίδρυση της πόλης, τον 16ο αιώνα. Αρχικά επρόκειτο για ιππικούς αγώνες, που διοργάνωναν οι Ενετοί κατακτητές του νησιού, ενώ στη συνέχεια κυριάρχησε η σάτιρα και τα στοιχεία της διονυσιακής λατρείας από την αρχαία ελληνική παράδοση. Το 1888 μάλιστα, ο τότε Δήμαρχος του Ληξουρίου, Άγγελος Ιακωβάτος καλεί τους πολίτες να γλεντήσουν στο Ληξουριώτικο Καρναβάλι με «κόσμιο τρόπο και όχι με διονυσιακές υπερβολές», που φαίνεται ότι υπήρχαν μέχρι τότε.

Οι Καντρίλιες  και οι Λατσιέρες ήταν οι παραδοσιακοί χοροί που δεν έλειπαν ποτέ από το Ληξιουριώτικο Καρναβάλι, όπως δεν λείπουν μέχρι σήμερα και οι «θρύλοι» που το συνοδεύουν. Ένας από αυτούς εξηγεί γιατί οι Ληξουριώτες λέγονται και «Κολομπαίοι»: Κάποτε λοιπόν, οι Ληξουριώτες είχαν στήσει ένα καρναβαλικό δρώμενο, όπου αναπαριστούσαν την Ανακάλυψη της Αμερικής από τον Κολόμβο – οι μισοί έκαναν τους Ινδιάνους, οι άλλοι μισοί ήταν όμως οι «Κολόμβοι», οι «Κολομπαίοι», οι οποίοι και επικράτησαν.

Μια άλλη χρονιά, πολύ αργότερα, λέγεται πως, στο πλαίσιο του Ληξουριώτικου Καρναβαλιού και του ανταγωνισμού μεταξύ των δύο πόλεων της Κεφαλονιάς, οι Ληξουριώτες έκλεψαν τον Καρνάβαλο του Αργοστολίου . Οι ριμναδόροι «εξύμνησαν» μάλιστα το «ανδραγάθημα» καταλλήλως:

Tο μάθατε τι γίνηκε

στου Αργοστολιού τα μέρη

Τσου’ φυγε ο Καρνάβαλος,

τσου άλλαξε λημέρι.

Άλλη ονομαστή ρίμνα της Κεφαλονιάς που έχει αφορμή το Ληξουριώτικο Καρναβάλι:

Είδες Γιάννη στο Ληξούρι τι ζωή και λεβεντιά;

Μούντζες να ‘χει τ’ Αργοστόλι μ’ όλη του την Αρχοντιά.

Μούντζες να ‘χει τ’ Αργοστόλι με τα πλούτη τα κρυμμένα,

με τα μούτρα τα πενσάδα, με τα σπίτια τα κλεισμένα,

και χαλάλι στο Ληξούρι π’ όση πείνα κι αν τραβά

δεν το εννοεί ν’ αφήσει τσ’ αλεγρίας το χαβά.