Mινωικός Οικισμός Αποδούλου

Ο Mινωικός Οικισμός Αποδούλου στο νομό Ρεθύμνου είναι ένας αρχαιολογικός χώρος, κοντά στο σημερινό χωριό Αποδούλου σε απόσταση 54 χιλιομέτρων νοτιοανατολικά από το Ρέθυμνο. Οι αρχαιολογικές ανασκαφές του Σπύρου Μαρινάτου το 1934 αποκάλυψαν τα κατάλοιπα παλαιοανακτορικού κέντρου, ενώ οι έρευνες συνεχίστηκαν με το γερμανικό αρχαιολογικό ινστιτούτο κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου και αργότερα, το 1985 από το Υπουργείο Πολιτισμού σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Νάπολης. Βάσει των ευρημάτων, η ανθρώπινη παρουσία στον Mινωικό Οικισμό Αποδούλου υφίσταται από την προϊστορική έως τη σύγχρονη εποχή με τα λείψανα μινωικών χρόνων  που εντοπίστηκαν από το 1934, ενώ με την πάροδο του χρόνου προστέθηκαν νέες θέσεις με ευρήματα μινωικών και μεταγενέστερων χρόνων.

Ο χώρος του Μινωικού Οικισμού Αποδούλου βρίσκεται πάνω στο δρόμο που ένωνε το ανάκτορο της Φαιστού με το μεγάλο παλαιοανακτορικό κέντρο του Μοναστηρακίου και μάλλον λειτούργησε ως ενδιάμεσος σταθμός. Η εγκατάσταση καταστράφηκε από ισχυρή πυρκαγιά που προκλήθηκε μετά από σεισμό, την ίδια περίοδο με την καταστροφή των γειτονικών της κέντρων.
Στο Mινωικό Οικισμό Αποδούλου, εξαιρετικής σημασίας κατά την αρχαιότητα λόγω του σημείου που ήταν χτισμένος, καθώς έλεγχε το πέρασμα προς την πεδιάδα της Μεσαράς, έχουν αποκαλυφθεί τρία κτιριακά συγκροτήματα (1950-1700 π.Χ.)  καθώς και θολωτοί τάφοι Μετανακτορικών χρόνων (1380-1200 π.Χ.), ένας από τους οποίους διέθετε δρόμο μήκους 7 μέτρων και θάλαμο με διάμετρο 3,10 μέτρα. Στο εσωτερικό του βρέθηκαν τρεις σαρκοφάγοι(1380-1200 π.Χ.)

Επίσης σημαντικοί είναι άλλοι δυο τάφοι του νεκροταφείου. Ένας θολωτός τάφος του 14ου αιώνα π.Χ., με δρόμο 4,5 μέτρα, με κλίμακα στην αρχή και πολλά ευρήματα στο εσωτερικό του όπως χάλκινα όπλα, αγγεία, κοσμήματα και ένα περίαπτο με επιγραφή σε Γραμμική Α’ γραφή. Ο δεύτερος είναι ένας θαλαμωτός λαξευτός τάφος με δρόμο 15,50 μέτρα και κλίμακα 25 σκαλοπατιών. Το πιο εντυπωσιακό εύρημα θεωρείται τα υπολείμματα ξύλινου φορείου που χρονολογείται περίπου την περίοδο (1400-1200 π.Χ.).

Από τα τρία κτίρια που βρέθηκαν, το πρώτο βρίσκεται ανατολικά από το λόφο και στην αρχική του μορφή ήταν διώροφο. Τα πιθάρια και άλλα αγγεία που εντοπίστηκαν στο ισόγειο βεβαιώνουν τη χρήση του κτιρίου ως αποθηκευτικού χώρου. Το δεύτερο κτίριο είναι ένα μεγάλο συγκρότημα από διακεκριμένους χώρους, ενώ το τρίτο κτίριο βρίσκεται ανατολικότερα του πρώτου και χρονολογείται σε νεώτερη περίοδο από τα άλλα δύο.

Most Popular